Veneziano z Brukseli

13 Gru

Dwa pierwsze wieczory festiwalu Actus Humanus zdominowała muzyka francuska z czasów panowania Ludwika XIV. W czwartek przyszedł czas na muzykę z Półwyspu Apenińskiego. W kościele św. Jana odbyło się światowe prawykonanie  oratorium Gaetana Veneziana, jednego z najciekwszych twórców stylu neapolitańskiego. Dzieło ma długi tytuł: La Purificazione della Vergine ovvero La Santissima Trinita impiegata nell a Concezione Immaculata di Maria. Odnalazł je w ubiegłym roku Antonio Florio, szef słynnego neapolitańskiego zespołu I Turchini (dawniej Cappella della Pietà de’ Turchini). Co ciekawe, nie w Neapolu, gdzie działał Veneziano, ale w Brukseli. Jak tam trafiło, nie wiadomo. Ważne, że jest to znakomita muzyka, która pod kierunkiem Floria zabrzmiała wczoraj pasjonująco (choć nie bez pewnych usterek).

Byłam bardzo ciekawa, jak ów niestrudzony badacz neapolitańskiego baroku wpadł na trop nieznanego dzieła Veneziana. Oto co usłyszałam od mistrza: „Chciałem sprawdzić, czy istnieją jego oratoria w języku włoskim. Wiele na to wskazywało. W tym celu podjąłem kwerendę, w wyniku której okazało się, iż w bibliotece w Brukseli spoczywają cztery nieznane oratoria tego kompozytora. Większość jego spuścizny znajduje się oczywiście w Neapolu, ale bardzo trudno do niej dotrzeć, ponieważ biblioteki, w których są przechowywane, niechętnie udostępniają swoje zbiory” – powiedział Antonio Florio.

La Purificazione… to muzyka niezwykle żywa, plastyczna, elokwentna, oparta na retoryce oraz dialogowaniu instrumentów i głosów wokalnych. Veneziano stosował zmienne metrum – w tym utworze dawało to bardzo ciekawe efekty, zwłaszcza w energicznym finale. Zdaniem Floria jest to dowód, że Veneziano chętnie czerpał z neapolitańskiej muzyki ludowej.

La Purificazione… to utwór alegoryczny, którego bohaterami, oprócz Dziewicy Marii (sopran) są: Potęga (tenor), Mądrość (kontratenor), Miłość do Boga (sopran) i Grzech (bas). Wypowiadają się na przemian poprzez recytatywy i arie oraz w nielicznych, ale pięknych ensemblach. Akcji jest tam niewiele, za to dużo dzieje się w muzyce. Antonio Florio uwypuklał teatralność zawartą we frazach, współbrzmieniach i kadencjach. Wśród solistów wyróżnił się kontratenor Filippo Mineccia (La Sapienza). Dobrze zabrzmiały też oba soprany: Leslie Visco (La Vergine) i Cristina Grifone (Amor Divino) – obie są podobno wychowankami Floria, profesora Conservatorio di musica San Pietro a Majella w Neapolu, i pierwszy raz wystąpiły pod jego kierunkiem właśnie wczoraj.

Jest jeszcze dobra wiadomość – w przyszłym roku oratorium La Purificazione… zostanie nagrane przez Floria i wydane na płycie Glossy. Wcześniej jednak ukaże się inna płyta z muzyką Gaetana Veneziana – I Turchini nagrali właśnie motety tego kompozytora. Płyta zapowiada się bardzo interesująco.

Anna S. Dębowska

Koncert odbył się 13 grudnia w kościele św. Jana w Gdańsku podczas festiwalu Actus Humanus. 

 
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: